Bjorn is hier geweest met vrienden

Bij een tekst op een lantaarnpaal


Een reactie plaatsen

Middelvinger met gevolgen

Je zit met je vriend in de stadsbus van school naar huis, je fietsband is lek, en je ziet door het raam twee politieagenten op de mountainbike. Je steekt je middelvinger op, trekt een vrolijk gezicht, vergezeld van een big smile. Grappig bedoeld en best een stoer grapje, vind je. Maar een van de agenten is dat niet met je eens en zet met de ander de achtervolging in.
Wow, denk je nog, die kan hard fietsen, respect. Maar dan stopt de bus bij de halte en de agenten plukken je uit de bus. Eerst probeer je nog iets van: die vinger was echt niet voor jullie bestemd. Dan geef je je ongeloofwaardigheid toe. Misschien helpt het en laten ze je gaan. Je vriend is mee uitgestapt en maakt zich kwaad omdat hij het onrechtvaardig vindt dat jouw middelvinger vrij ernstig wordt genomen, hij wordt weggeduwd, maar jij blijft rustig als ze je sommeren dat je mee moet naar het bureau. Toch ben je niet van plan om dit zomaar op te volgen. Je zag er geen kwaad in en dat zeg je ook. En omdat je dus echt niet naar het bureau wilt en je je in de discussie niet laat overtuigen van de ernst van de zaak, word je in de handboeien geslagen. Zo zit je, even later bij twee andere politieagenten in de auto naar het politiebureau. Je moet verhoord. Dat duurt uren.
Natuurlijk heb je al een paar keer je excuus aangeboden, maar ze laten je niet gaan. Je krijgt te horen dat je recht hebt op een advocaat, maar dat je die zelf moet betalen. Je wilt je ouders ook niet bij het verhoor, want dan maken ze zich maar druk en je schaamt je al kapot over je domme actie. Zo zit je alleen in een kleine ruimte terwijl je verklaring wordt opgenomen en die je later zal moeten ondertekenen.
Je moeder zit intussen op de harde bank van de koude wachtruimte die op een aquarium lijkt met al dat glas.
Ze denkt aan jou, terwijl ze zich probeert voor te stellen hoe jij je voelt terwijl je opgesloten zit. Ze is kwaad en verdrietig, jij stomkop: hoe heb je dit in vredesnaam in je hoofd kunnen halen? Maar ze heeft ook met je te doen. Laat dit een les zijn, denkt ze herhaaldelijk.
Uiteraard ziet ze de ernst van de vinger in, in een maatschappij waarin het respect meer en meer op een laag pitje staat, maar ze had niet verwacht dat hier ook een officier van justitie bij gehaald zou worden. Toch zal dat gebeuren.
Omdat je zestien bent en dit je eerste vergrijp is, kom je er misschien vanaf met een niet al te malse boete of moet je je melden bij bureau Halt voor een taakstraf. Het blijft dus niet bij een strenge waarschuwing.
De agent die de vinger toebedeeld kreeg, verzekert dat dit geen gevolgen heeft voor studie of werk en dat hij je verder ook niet meer scheef zal aankijken.
De wachttijd duurt nog eens bijna twee uur. Zonder uitsluitsel. De straf moet nog besloten worden in samenspraak met de officier van justitie.
Je bent bleek en je probeert je situatie te verbloemen met een flauwe grijns als je vrij wordt gelaten. Je huisarrest neem je gelaten, er zit niks anders op.
Je praat nooit zoveel, maar de adrenaline heeft een opgewonden spraakwaterval teweeg gebracht. Samen met je vriend, die op je heeft gewacht en je andere vrienden op WhatsApp, probeer je de situatie te analyseren. Zo wordt het bijna toch een vet verhaal. Maar als je weer thuis bent, doe je de deur van je kamer op slot. Je slaapt niet best. De dag erna blijf je in bed, geen zin om je verhaal voor je vrienden in een stoer jasje te steken.
Beledigen van een ambtenaar in functie, je had er geen stom idee van.

bjorn-is-hier-geweest-met-vrienden_middelvinger


Een reactie plaatsen

Vrienden: Bjorn

Foto: Jo Hendriks

Foto: Jo Hendriks

Toen ik dit schreef, wou ik gewoon besef
dat ik bestond naast een paal, het koude metaal
dat mijn flauwe bloed liet gloeien,
het geknars van de wind langs het stokstijve licht.
Het was alsof ik hier niet was geweest,
niets achterbleef in zwarte taal.

Toen ik dit schreef, beraamde ik geen wapens, latere
plannen, geen samenhang liet mij daar staan.

Het was dat moment dat daar ineens
mijn vrienden waren, ik had ze
niet eerder zo nodig.

Ze grijnsden me toe als net even raar, wat goedig gek
en hebben mij, door stompen die mij
voorwaarts joegen, in een ander licht gezet.

Nog lang daarna was ik bont en blauw,
vergeven van de hard zinnige vriendschap
en is er geen woord dat iets verraadt.

 

2015 ©Bjorn


Een reactie plaatsen

Vragen: Soli

Ja, hij is hier geweest. Dat zal ik niet ontkennen. Die vrienden van hem ook. Maar hielden zich achteraf. Ik heb haar opgesloten. Met die staalblauwe ogen van hem voorzag ik problemen. Ik begrijp niet waarom u daar na jaren nog om komt vragen. Vanwege die lantaarnpaal voor de deur? Als ik er iets mee te maken had, had ik die tekst toch eraf geschuurd? Hij is ook bij de buren geweest, heeft u daar ook gevraagd?
U wilt haar spreken? Dat zal niet gaan. Ze is er niet. Bovendien heeft ze hem niet gezien. Bij de buren hetzelfde, alle dochters zijn achter slot en grendel gezet. We hadden geen trek in een uittocht van dochters.
Heeft u zelf dochters? Dan weet u dat ze bewaakt moeten worden als het hoogste goed. Zeker voor flierefluiters als Bjorn en zijn vrienden. Ik zou zeggen, spoor die vrienden op in plaats van ons lastig te vallen. Het kan me niet schelen waar hij is, zolang hij maar niet hier is.
U vindt het raar dat ook alle dochters uit deze straat weg zijn? Ik vind dat niet raar. U bent beroepshalve geïnteresseerd in die jongens, maar garandeert u ook de veiligheid van onze dochters? Nee? U hebt vast nog iets beters te doen. Mag ik u dan nu verzoeken om weg te gaan?
Wij geven geen antwoorden en ook met een huiszoekingsbevel zult u niets aantreffen. U denkt toch niet dat u hier sporen zult vinden? Wie zegt dat u geen bondgenoot bent van Bjorn? Ook bij de politie zitten die blauwogige grijpgraaiers. Voordat je het weet zijn onze dochters spreekwoordelijk geboeid en zitten ze voor de rest van hun leven vast. Die gedachte maakt mij angstig. Ik heb er alles aan gedaan om dat te voorkomen. U komt nergens achter met uw zogenaamde slimmigheidjes.
Die Bjorn dacht ook dat hij slim was, slimmer dan zijn domme vrienden. Maar u ziet wel waar hem dat gebracht heeft. Of waar het u gebracht heeft. Neem die lantaarnpaal maar mee naar het bureau.
Nee, ik roep geen vragen op. Vraagt u zich maar eens af waarom u die paal niet meeneemt. Omdat hij telkens weer aangroeit, daarom.

 
  2015 Dianne Soli

Foto: Jo Hendriks

Foto: Jo Hendriks


Een reactie plaatsen

Bjorn is hier geweest: Wicky Steevensz

‘Ik wil een andere naam’, zei Vincent tegen zijn moeder, die wortels sneed voor de stamppot.
‘En ik heb trouwens geen trek in hutspot’, vervolgde hij, terwijl hij een extra ruk aan de veter van zijn voetbalschoen gaf.
Anne draaide zich om en keek hem aan: Lees verder

Bjorn komt, met vrienden: Manuelle van Strijp

Een reactie plaatsen

 

Manuelle van Strijp_Bjorn is hier geweest met vrienden 2013

Hé, psst… is dat niet Bjorn? En zijn vrienden komen er ook aan!

Lees verder

Bjorn is hier geweest met vrienden: fotobijdrage Assyke

Een reactie plaatsen

…klik op de eerste foto om de galerij te openen…

Kon onze Bjorn zwemmen?

Zullen we het ooit weten…?

Bekijk de afbeeldingen →

This gallery contains 3 photos


1 reactie

Bjorn ook daar geweest: Jo Hendriks

 
New Orleans/Maastricht
Van onze verslaggevers

Bij een routineonderzoek van oude webcambeelden heeft de afdeling International Crime van de State Police van Louisiana sporen gevonden van een verblijf in 2006 van de wereldwijd gezochte Bjorn.

Lees verder