Bjorn is hier geweest met vrienden

Bij een tekst op een lantaarnpaal

Afbraak

1 reactie

De brokstukken liggen er nog.
Je zou er mee kunnen puzzelen, de fragmenten minutieus aan elkaar lijmen, maar de stevigheid die er eens was, zou inzakken, als een betonnen pudding die nergens meer houvast aan biedt. Het gras vleit zich eromheen. Roofdieren vinden hun weg in donkere, kleine holen die onder de brokken zijn ontstaan.
Eens stonden hier mensen. Als vijandige soldaten in een rij. Ze scandeerden. Droegen spandoeken. Mensen zoals jij en ik, maar die zich lieten leiden door angst. Zo werden zij de roofdieren, verscholen in de brokken van een beschermende omgeving, wijsgemaakt dat dit alles was wat ze kenden, wat ze maar hoefden te kennen. Nieuwsberichten schoven ze ver van zich af. Dat was te ver om zich mee bezig te houden. Maar toen kwam het dichterbij en dichter, nog dichter op hun huizen en ze lieten het er niet bij zitten. Als ze oorlog wilden, konden ze het krijgen, de andere oorlog had er niets mee te maken. Zij hoefden niet te vluchten, zij stapten naar voren, hun lijven gespannen van wilskracht: er kwam niets van in. Het mocht niet baten. Politiebussen stonden er tot midden in de nacht.
Toch werden ruiten ingegooid, de gaten leken op sterren in een heelal die een vuist maakten naar de rest van de wereld, maar vuisten verslapten, deuren werden goed in het slot gedraaid en lichten markeerden de voordeur.
Ik heb er leren fietsen, het gras leek zo groen hier. Ik ben voorbereid op het vuurwerk dat het nieuwe jaar moest inluiden. Toch voelde het niet helemaal ongevaarlijk, maar ik hoefde niets meer te vrezen. Hier werden wij beschermd.
Samen met mijn vrienden die ik hier ook heb leren kennen, speelden we op het gras. Verstoppertje, tikkertje. We hoefden niet te schuilen. Het kwaad tekenden we van ons af. De tekeningen werden op de ramen geplakt, vlaggetjes versierden oude muren. Het was er klein, het was er veilig. Ik heb er twee jaar gewoond. Dat was de afspraak.
Ik kijk naar de brokken, de stukken steen lijken op de brokstukken in mijn land dat ik niet kan lijmen. Ik heb niet gekozen voor het land waar ik geboren ben, ik heb niet gekozen voor oorlog. Ik had Bjorn kunnen heten. Mijn vrienden ook.

Soli

Foto: Jo Hendriks

Advertenties

Auteur: bjornishiergeweestmetvrienden

'Bjorn is hier geweest met vrienden' is een project dat in 2011 is bedacht en gestart naar aanleiding van een gevonden tekst op een lantaarnpaal en waarbij we zoveel mogelijk schrijvers, dichters, kunstenaars, fotografen, illustrators, striptekenaars enz. willen oproepen om een bijdrage te maken rondom deze lantaarnpaaltekst. Alle bijdragen worden verzameld en gepubliceerd. Zie je dit als een leuke uitdaging, doe dan met ons mee. We bieden geen geld maar een eeuwige plek op het Bjorn is hier geweest met vrienden-blog, met, uiteraard, je naam en de link naar je website. Kijk voor meer informatie op onze blogpagina: Bjorn is hier geweest met vrienden, introductie.

One thought on “Afbraak

  1. Pingback: Afbraak | Di's Storia

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.