Bjorn is hier geweest met vrienden

Bij een tekst op een lantaarnpaal


Een reactie plaatsen

Middelvinger met gevolgen

Je zit met je vriend in de stadsbus van school naar huis, je fietsband is lek, en je ziet door het raam twee politieagenten op de mountainbike. Je steekt je middelvinger op, trekt een vrolijk gezicht, vergezeld van een big smile. Grappig bedoeld en best een stoer grapje, vind je. Maar een van de agenten is dat niet met je eens en zet met de ander de achtervolging in.
Wow, denk je nog, die kan hard fietsen, respect. Maar dan stopt de bus bij de halte en de agenten plukken je uit de bus. Eerst probeer je nog iets van: die vinger was echt niet voor jullie bestemd. Dan geef je je ongeloofwaardigheid toe. Misschien helpt het en laten ze je gaan. Je vriend is mee uitgestapt en maakt zich kwaad omdat hij het onrechtvaardig vindt dat jouw middelvinger vrij ernstig wordt genomen, hij wordt weggeduwd, maar jij blijft rustig als ze je sommeren dat je mee moet naar het bureau. Toch ben je niet van plan om dit zomaar op te volgen. Je zag er geen kwaad in en dat zeg je ook. En omdat je dus echt niet naar het bureau wilt en je je in de discussie niet laat overtuigen van de ernst van de zaak, word je in de handboeien geslagen. Zo zit je, even later bij twee andere politieagenten in de auto naar het politiebureau. Je moet verhoord. Dat duurt uren.
Natuurlijk heb je al een paar keer je excuus aangeboden, maar ze laten je niet gaan. Je krijgt te horen dat je recht hebt op een advocaat, maar dat je die zelf moet betalen. Je wilt je ouders ook niet bij het verhoor, want dan maken ze zich maar druk en je schaamt je al kapot over je domme actie. Zo zit je alleen in een kleine ruimte terwijl je verklaring wordt opgenomen en die je later zal moeten ondertekenen.
Je moeder zit intussen op de harde bank van de koude wachtruimte die op een aquarium lijkt met al dat glas.
Ze denkt aan jou, terwijl ze zich probeert voor te stellen hoe jij je voelt terwijl je opgesloten zit. Ze is kwaad en verdrietig, jij stomkop: hoe heb je dit in vredesnaam in je hoofd kunnen halen? Maar ze heeft ook met je te doen. Laat dit een les zijn, denkt ze herhaaldelijk.
Uiteraard ziet ze de ernst van de vinger in, in een maatschappij waarin het respect meer en meer op een laag pitje staat, maar ze had niet verwacht dat hier ook een officier van justitie bij gehaald zou worden. Toch zal dat gebeuren.
Omdat je zestien bent en dit je eerste vergrijp is, kom je er misschien vanaf met een niet al te malse boete of moet je je melden bij bureau Halt voor een taakstraf. Het blijft dus niet bij een strenge waarschuwing.
De agent die de vinger toebedeeld kreeg, verzekert dat dit geen gevolgen heeft voor studie of werk en dat hij je verder ook niet meer scheef zal aankijken.
De wachttijd duurt nog eens bijna twee uur. Zonder uitsluitsel. De straf moet nog besloten worden in samenspraak met de officier van justitie.
Je bent bleek en je probeert je situatie te verbloemen met een flauwe grijns als je vrij wordt gelaten. Je huisarrest neem je gelaten, er zit niks anders op.
Je praat nooit zoveel, maar de adrenaline heeft een opgewonden spraakwaterval teweeg gebracht. Samen met je vriend, die op je heeft gewacht en je andere vrienden op WhatsApp, probeer je de situatie te analyseren. Zo wordt het bijna toch een vet verhaal. Maar als je weer thuis bent, doe je de deur van je kamer op slot. Je slaapt niet best. De dag erna blijf je in bed, geen zin om je verhaal voor je vrienden in een stoer jasje te steken.
Beledigen van een ambtenaar in functie, je had er geen stom idee van.

bjorn-is-hier-geweest-met-vrienden_middelvinger

Advertenties