Bjorn is hier geweest met vrienden

Bij een tekst op een lantaarnpaal

Bjorn schrijft zich meestal zelf

3 reacties

'Schrijven. Aan een van de verhalen rondom: ‘Bjorn is hier geweest met vrienden’. Omdat ik nu te ongeduldig denk voor een gedicht, geen zin heb in de melancholie en omdat de batterij van mijn fototoestel moet opladen. Een stillere dag maakt wat ruimte voor taal.
Het enige geluid is dat van de ventilator op de laptop, een monotoon ruisend geluid, als een fabriek die op de achtergrond productie draait. De hormonale kattenpislucht die in mijn neus doordringt, (ik moet sop maken en een dweil pakken!) herinnert me eraan dat ik nu eindelijk die afspraak bij de dierenarts moet maken.
Bjorns stift is nog nergens te bekennen, de waaromvraag van de tekst heeft zich ook nog niet aangediend.
Op dit moment zit hij op zijn hurken, tegen een muur van een kleine begraafplaats, aan het eind van het pad dat tussen bomen aan het zicht onttrokken wordt. Het is daar ook nog stil: te vroeg of te laat om de doden te bezoeken. De verdorde bloemen hoeven geen water en de vaste planten hebben genoeg aan de afgelopen regen. Ik kijk naar buiten, naar de spiegelende straat waar ik net nog liep, mijn haren nog nat. De hond droogt zich aan een kussen en slaapt al, moe van het door het dolle heen zijn om de stokken die er in dit jaargetijde voor het oprapen liggen.
Bjorn rolt een sigaret, het pakje shag klemt hij onder zijn linkerarm. Hij is een denker, geen doener. Denk ik. Maar straks zal hij zijn stift tevoorschijn halen en zijn tekst zal zwart door de stilte krassen. Op een lantaarnpaal. Misschien is hij ook wel omgeven door geluid, door vrienden die de achtergrond van zijn verhaal kennen. Wie zal het zeggen. Bjorn schrijft zich meestal zelf.'

Hij hing scheef op de bank bij het kerkplein. Hij boog voorover en roerde met een takje tussen de voegen van de tegels. Achter het zand dat ophoopte, liep een mier met een kruimel. Een voedselverzamelaar. Hij tuurde naar de grond of hij er meerdere zag. Hij had gelezen dat een mier een geurspoor achterlaat, zodat andere mieren het spoor kunnen volgen en ze ook herkenningspunten gebruiken om het nest terug te vinden. Ze tellen hun eigen stappen vanaf hun vertrek en hebben een ingebouwd kompas. Maar als je de mier ergens anders zou neerzetten, haalde je hem uit zijn oriëntatie.

Hij werd afgeleid doordat er iemand naast hem wilde gaan zitten. Hij keek op en er kwam een schok van herkenning en met meteen daarop de hulpeloze teleurstelling die zijn armen en benen verslapte. Ze keek een tel verwonderd terug en glimlachte. Ze had hetzelfde pluizende krulhaar maar dat was dan ook het enige. Hij begreep niet waarom een moment zich zo wreed kon vergissen. Ze was dood. Het zou wel heel mooi zijn als de dood zich had vergist. Maar die kans was even groot als dat hij zich had vergist. De droom van de levende; die verdomde pijn deed als je er uit wakker werd.
Hij voelde zijn mondhoeken naar boven trekken. Raar. Er viel niks te lachen en toch reageerde hij zo op die idiote zinnen die de tragiek benadrukten.
Hij was zijn kompas kwijt. Haar geur. Er was niks over voor de troost.
Soms wachtte hij toch op haar gestalte onder de lamp van de overloop. Toen hij klein was, gaf hem dat rust. Ze had altijd wel iets te doen op de bovenverdieping en met het geluid van haar heen-en-weer bewegen, viel hij in slaap.

De plek naast hem was leeg. Hij had niet gemerkt dat ze was opgestaan. Hij keek om zich heen maar zag niemand. Net zo snel verdwenen als zij.

Haar stem hoorde hij alleen als ze hem riep. Maar daarna raakte hij haar kwijt. Hij had geprobeerd om haar tot in detail vast te houden en daarmee vervaagde ze nog meer. Hij vroeg zich af wat daar de zin van was. Hij wilde haar in beeld. Wat was de zin van het leven als je toch weer ging? Je ging hechten, van iemand houden om vervolgens afscheid te nemen.
Misschien is de zin wel dat er van je gehouden wordt, je van betekenis bent voor de ander, dacht hij. Dan was haar zin, dat hij van haar hield en zij van hem. En hield die zin niet op zolang het nog voelbaar was.

De kerkdeur was open. Hij ging er vaker even zitten. Hij had wel eens geprobeerd te bidden maar raakte de woorden kwijt in een eenzame galm. Hij zag de namen in steen, namen die het bewijs waren van zijn en zijn geweest, om de zin niet te vergeten.

Hij voelde een hand op zijn schouder en een andere hand knijpend in zijn zij, terwijl hij alvast zijn herdenken op de lantaarnpaal schreef: ‘Bjorn is hier geweest’, en hij grijnsde even om het vervolg en om de hapering bij de schroef die het zwart niet wilde opnemen maar de inkt, bijna vanzelfsprekend, alleen als een beklemtoonde hoofdletter wilde vloeien. Zijn vrienden E. en E., de voedselverzamelaars, trokken hem mee naar de frituur op de hoek. Een goed moment, hij had honger.

Soli
 
bjorn-is-hier-geweest-met-vrienden.jpg
 

Auteur: bjornishiergeweestmetvrienden

'Bjorn is hier geweest met vrienden' is een project dat in 2011 is bedacht en gestart naar aanleiding van een gevonden tekst op een lantaarnpaal en waarbij we zoveel mogelijk schrijvers, dichters, kunstenaars, fotografen, illustrators, striptekenaars enz. willen oproepen om een bijdrage te maken rondom deze lantaarnpaaltekst. Alle bijdragen worden verzameld en gepubliceerd. Zie je dit als een leuke uitdaging, doe dan met ons mee. We bieden geen geld maar een eeuwige plek op het Bjorn is hier geweest met vrienden-blog, met, uiteraard, je naam en de link naar je website. Kijk voor meer informatie op onze blogpagina: Bjorn is hier geweest met vrienden, introductie.

3 thoughts on “Bjorn schrijft zich meestal zelf

  1. Mooi is een kort woord, voor zoveel en zo lang. Het is mooi.

  2. Heerlijk al die verbeeldingen van zomaar een jongen met een ziel onder de arm, die zo graag verbonden wordt met de ander en daarin zo verwant is met alle zielen die solitair in berm van de weg hun tekens achterlaten zoals dieren dat met geuren doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.